نرخ چاقی در آمریکا کاهش یافته، و داروهای GLP-1 ممکنه دلیلش باشن

یه خبر خوب در مورد نرخ چاقی توی آمریکاست: داده‌های نظرسنجی جدید نشون می‌ده که ۳۷ درصد از بزرگسالان آمریکایی در حال حاضر به عنوان چاق طبقه‌بندی می‌شن، که این رقم از رکورد بالای ۳۹.۹ درصد در سال ۲۰۲۲ پایین‌تره. و به نظر می‌رسه که یه دلیل اصلی برای این موضوع وجود داره.

این یافته‌ها بر اساس یک نظرسنجی آنلاین از ۱۶,۹۴۶ فرد بزرگسال آمریکایی هست که توسط شرکت تحلیل داده گالوپ (Gallup) توی سه سه‌ماهه اول سال ۲۰۲۵ انجام شده. این یعنی حدود ۷.۶ میلیون نفر کمتر نسبت به سه سال پیش چاق محسوب می‌شن، که می‌تونه کاهش بالقوه‌ای در شرایط سلامتی مرتبط با چاقی، از جمله سرطان، بیماری قلبی، سکته مغزی و مشکلات سلامت روان رو در آینده به دنبال داشته باشه.

همین نظرسنجی همچنین نشون داد که داروهای کاهش وزن مثل اوزمپیک و وگووی – که به داروهای GLP-1 (گلوکاگون مانند پپتید-۱) معروف هستن – تأثیر قابل توجهی دارن. درصد بزرگسالانی که از این داروها برای کاهش وزن استفاده می‌کنن، تقریباً دو برابر شده و به ۱۲.۴ درصد رسیده، در حالی که این رقم در فوریه ۲۰۲۴، ۵.۸ درصد بود.

GLP-1 یه هورمون طبیعی توی بدنه که هضم رو کُند می‌کنه، اشتها رو کنترل می‌کنه و قند خون رو تنظیم می‌کنه. داروهایی مثل سماگلوتاید (که با نام‌های تجاری مثل اوزمپیک و وگووی فروخته می‌شه) شناخته شده‌ن که مسیرهای مشابهی رو توی مغز فعال می‌کنن و راه جدیدی برای کمک به مدیریت وزن ارائه می‌دن.

با اینکه هیچ مدرک مستقیمی وجود نداره که داروهای GLP-1 دلیل این کاهش نرخ چاقی هستن، اما با توجه به افزایش مصرف و میزان اثربخشی که ازشون می‌دونیم، این احتمال زیاد به نظر می‌رسه. همزمانی کاهش چاقی با افزایش مصرف سماگلوتاید، با تحلیل‌های اخیر دیگه هم مطابقت داره. علاوه بر این، آگاهی مردم هم زیاد شده: گالوپ فهمیده که ۸۹ درصد بزرگسالان با این داروها آشنا هستن، که نسبت به ۸۰ درصد توی فوریه ۲۰۲۴، افزایش داشته.

بیشترین کاهش چاقی توی گروه‌های سنی ۴۰ تا ۴۹ و ۵۰ تا ۶۴ سال گزارش شده، که همین گروه‌ها بالاترین میزان مصرف داروهای GLP-1 رو هم توی جدیدترین نظرسنجی‌های گالوپ گزارش کردن. تغییر کمی توی نرخ چاقی جوان‌ترین و مسن‌ترین بزرگسالان مشاهده شده.

داروهای GLP-1 در ابتدا برای درمان دیابت نوع ۲ توسعه پیدا کردن، اما در مورد این بیماری، آمار کمتر دلگرم‌کننده هستن. تشخیص دیابت نوع ۱ یا نوع ۲ توی بزرگسالان آمریکایی حالا به رکورد بالای ۱۳.۸ درصد رسیده، که بعد از یه کاهش جزئی توی سال گذشته (از ۱۳.۶ درصد در ۲۰۲۳ به ۱۳.۴ درصد در ۲۰۲۴) اتفاق افتاده.

دیابت معمولاً یه بیماری مادام‌العمره، بنابراین بعیده که کاهش چاقی بتونه به سرعت بیماری‌های موجود رو معکوس کنه. امیدواریم که با گذشت زمان، کاهش چاقی با موارد کمتری از دیابت نوع ۲ در آینده مرتبط بشه.

نظرسنجی‌هایی مثل گالوپ همچنین به گزارش‌های شخصی تکیه می‌کنن و بررسی همتا (Peer Review) نمی‌شن، که باعث می‌شه داده‌ها به اندازه اندازه‌گیری‌های مستقیم محققان قوی نباشن.

چاقی توسط سازمان بهداشت جهانی با شاخص توده بدنی (BMI) ۳۰ یا بالاتر تعریف می‌شه که همون جرم بدن تقسیم بر مجذور قد هست. تفاوت‌ها توی نحوه اندازه‌گیری چاقی و چگونگی ارتباط جرم بدن و توزیع چربی با شرایط سلامتی، پیچیده هستن و دائماً در حال بررسی هستن.

با این حال، هنوز کارهای زیادی برای بهبود سلامت عمومی توی آمریکا و سراسر جهان باقی مونده؛ جایی که نرخ چاقی بالا مونده: ۲۸ درصد در بریتانیا در سال ۲۰۲۲ و ۳۱.۷ درصد در استرالیا در ۲۰۲۲-۲۰۲۳ گزارش شده. این یعنی تعداد زیادی از مردم در معرض خطر بالای عوارض سلامتی هستن.

افزایش مصرف داروهای GLP-1 می‌تونه کمک بیشتری کنه، هر چند که این داروها هم نگرانی‌های سلامتی خاص خودشون رو دارن. با اینکه چاقی تا حدی به ژنتیک بستگی داره، اما قدم‌های کلاسیک توجه به رژیم غذایی، ورزش بیشتر و خواب کافی هنوز هم اهمیت دارن.

لینک منبع